Mini-Advocacon

czyli

Pierwszy Krakowski Sabat Pryszczatych Linuksiarzy

Motto 1:
Niech żałują ci, co nie są,
na Pogorii razem z nami.
Panie Boże przenajświętszy,
zmiłuj się nad wariatami.

(B. Czubasiewicz "Pogorią na koniec świata")

Zaczęło się od bliskiego kontaktu III stopnia z podupadłą firmą, traktującą każdego klienta jak wroga, czyli Polskimi Kolejami Państwowymi. Wymęczony EN-57 zawiózł nas do stolicy województwa śląskiego, skąd mieliśmy udać się dalej. Oczekiwanie na przesiadkę umiliły nam wizyty w księgarniach dworcowych, w których to przybytkach kultury wszelakiej pewien znany i lubiany troll nabył dzieła wszystkie JRR Tolkiena w języku oryginalnym.

Motto 2:
Jedzie pociąg z daleka
na nikogo nie czeka...

(Piosenka ludowa)

Oczywiście pociąg nie czekał, w szczególności na właściwy czas odjazdu. Więc przybył na stację opóźniony zaledwie o kwadrans, co w naszym pięknym kraju nie jest niczym niezwykłym. Dziwnym trafem były nawet wolne miejsca siedzące, więc podróż upłynęła miło i przyjemnie. Z wyjątkiem oczywiście wyjścia z tunelu pod torami na stacji Kraków główny, gdyż jak zwykle tablicę nad wyjściem obsiadły gołębie - krakowiacy chyba nie czytali Konwencji Genewskiej.

Motto 3:
Krakowiaczek ci ja,
dana moja dana.

(Piosenka ludowa)

Spóźnienie pociągu nie pozwoliło na realizację pierwszego punktu planu spotkania, czyli nabycia odpowiednich środków maskująco-dywersyjnych, w rodzaju Clearasilu czy innego Oxy. Na szczęście nie okazały się potrzebne - sam nie wiem, czy mam się z tego cieszyć, czy martwić. Również z właściwą symboliką miałem problem - czarny kot najpierw nie chciał dać się złapać, a potem aktywnie bronił się przed użyciem.

Motto 4:
Na dworze upał, jedenaście stopni.

(A. Andrus)

Summa summarum lekko spóźnieni (o godzinie 13:18) dotarliśmy Pod Ogródek, a w zasadzie do samego ogródka, jako że pogoda była wspaniała (błękit, słońce, upał jak w znanej piosence na motywach Italo Disco). Na miejscu, z lekko znudzoną miną od jakiegoś czasu oczekiwał Pierwszy Prawnik pcoa, Zbyszek Okoń. Po krótkim, acz treściwym i pełnym mastahaxorskich tajnych gestów i znaków powitaniu, nim zdążyliśmy zasiąść przy zaopatrzonym w oktagram stoliku (bliższe szczegóły dostępne jedynie wtajemniczonym akolitom od drugiego stopnia w górę), do zgromadzenia dołączył kolejny akolita, Mirosław "Jubal" Baran.

Jako że ostatni wymieniony wstąpił był niedawno w święty związek małżeński, spotkanie było dobrą okazją na pochwalenie się zarówno zdjęciami ze ślubu, jak i samą szanowną Małżonką ("Nie rób mi zdjęć w okularach!" Nie ma sprawy, nie potrafię odmówić jak się mnie ładnie poprosi... ) Z pewnym opóźnieniem dołączyła do nas również żona Zbyszka, Jordanka (po prawej). Nie pojawił się Dawid Kuroczko, mimo, iż odgrażał się, że będzie. Zbyszek zasugerował, iż wzmiankowany nie pojawił się, gdyż nagrywał dla niego (Zbyszka) Debiana. Historia osądzi, który z nich miał rację. A oto cała grupa, pomniejszona o szalejącego reportera .

Motto 5:
Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
co to będzie, co to będzie?

(A. Mickiewicz)

Spektrum omawianych problemów było bardzo szerokie i urozmaicone. Rozprawialiśmy między innymi o:

bezwzględnej wyższości Linuksa nad innymi systemami,
wpływie ilości przelanej krwi czarnego kozła na awaryjność macierzy dyskowych RAID,
ilością sposobów, na które można zginąć w elektrowni węglowej,
przewagą Exima nad Sendmailem i vice versa (Zbyszek: "Skończcie wreszcie! To nie advocacy!" Radek: "A co?"),
wpływem spacerów po pomostach kratownicowych na poziomie +41 (31m nad podłogą) na zdrowie psychiczne praktykantów,
sposobami uzyskania odpowiedzi od administratorów i pomocy technicznej (przy pomocy lektur pomocniczych, patrz zdjęcie powyżej, za świeczką),
destrukcyjnym wpływem początkujących muzyków na otoczenie, ze szczególnym uwzględnieniem kabla koncentrycznego 75om i szaf metalowych,
Straszliwą Korozją Miedzi (TM) i sposobami jej zapobiegania, tudzież analizie działających płytek, rok produkcji 1964,
zawartością żołądków skazańców przywiezionych na chirurgię,
porównywaniem sposobów chłodzenia komputerów,
możliwymi zastosowaniami Zeneksów El Rzencho w praktyce przemysłowej,
dziwnym zbiegu okoliczności, przejawiającym się tym, że w grupie uczniów o dowolnej liczebności, wybranej losowo, wszyscy uczniowie należą zawsze do najgorszych klas,
konieczności noszenia kasku podczas chodzenia po kanałach kablowych i związanych z tym doświadczeniem uczuciach (podciąganie się na kablu 6kV),
metodach wychowawczych nauczycieli,
zachowaniu WO ("Etatowego felietonisty dodatku telewizyjnego największego polskiego dziennika") i sposobach uzyskania tak dużego przerobu listów,
karmieniu trolli włochatych,
podstawach prawnych działania BSE, to znaczy, oczywiście BSA,
i wielu, wielu innych rzeczach, których nie udało mi się spamiętać, gdyż memoria fragilia a ból przepony nie pomaga w zapamiętywaniu.

Motto 6:
25. I rzekł Pan Aniołowi, który wschodniej bramy raju rozkoszy strzegł: Gdzież miecz płomienisty dany tobie?
26. I Anioł Mu odpowiedział: Dopiero co miałem go przy sobie. Chyba się gdzieś zawieruszył. Pewnie następną razą głowę postradam.
27. I Panu mowę odjęło.

(T. Pratchett, N. Gaiman)

Dyskusje wywoływały w uczestnikach najróżniejsze reakcje psychosomatyczne: Od samozadowolenia połączonego z lekkim znudzeniem , przez głębokie zawstydzenie z odcieniem strusim , na całkowitym załamaniu skończywszy . Oczywiście nie tylko takie emocje można było zaobserwować, trafiło się też skupienie i radość . Chwilami dokuczało pragnienie , domagające się natychmiastowego ugaszenia . Niektórzy z uczestników aż ślinili się na myśl, że mogą sobie pooglądać ściśle tajne materiały . ;-)

Motto 7:
To już jest koniec, możemy iść.
Jesteśmy wolni, bo nie ma już nic.

(Elektryczne gitary)

Spotkanie dla mnie zakończyło się około 17:35, gdyż powrotny pociąg nie chciał poczekać. Podróż minęła mi spokojnie poza jednym momentem, kiedy konduktor wziął mi bilet (twierdził, że do kontroli) i próbował zwiać. Doścignięty zwrócił bilet, nie wyjaśniając przyczyn swojej ucieczki. Dziwne - zrozumiałbym, gdyby to był bilet na Wyspy Kanaryjskie, ale Będzin przez Katowice?

Motto 8:
Czapkę wicher niesie, róg huka po lesie,
ostał mi się ino sznur.

(St. Wyspiański)

Gdzieś tutaj można sobie pooglądać kilka zdjęć, które z różnych przyczyn nie trafiły do oficjalnego sprawozdania.

Motto 8:
Gazotron, w odróżnieniu od diody próżniowej, po wypompowaniu powietrza wypełniany jest
parami rtęci lub gazem szlachetnym (argonem, neonem lub helem).

(G. I. Atabiekow)

Garść technikaliów: zdjęcia robione były aparatem cyfrowym Sony DSC-D770, mają rozmiary 1344x1024 i ważą po około 600KB.

Wszystkie znaki towarowe użyte w niniejszym tekście zostały użyte wyłącznie w celu identyfikacji.