Była sobie wieś w kieleckim, w której za czasów Stanisława Staszica powstała fabryczka metalurgiczna. Oczywiście jej właściciel musiał gdzieś mieszkać, więc postawił sobie dworek. Po IIWŚ dworek przejęło państwo i urządziło w nim szkołę, a fabryczkę przerobiło na muzeum (przy okazji naprawiając wały pobliskiego zalewu, tworząc z tej wsi wspaniałe miejsce wypoczynku).
Poprawka – jak się dowiedziałem od miłego pracownika muzeum, muzeum powstało jeszcze przed II wojną światową, w czasie wojny faszystowska nawała rozgrabiła z niego wszystko, co się dało z posadzką włącznie, po wojnie z darów mniej lub bardziej okolicznych firm odtworzono co się dało. Z oryginalnego wyposażenia fabryczki pozostało chyba tylko koło wodne.
Szkoła działała gdzieś tak do końca lat osiemdziesiątych, a potem zabudowania sprywatyzowano. Efekt?
Tak było w 2004 roku.
Tak w 2005.
W 2006.
W 2007.
W 2008.
W roku 2010.
A tak w roku 2011.
W roku 2013.
W roku 2014.
W roku 2015.
W roku 2016.
W roku 2017.
W roku 2018.
W roku 2019.
W roku 2021.
W roku 2022.
W roku 2023.
W roku 2024.
W roku 2025.
W roku 2026.